spannen
ˈʃpanən,
span·nen,
Verb (transitiv)
verb (transitive)
verb (transitive)
1.1
to strain, to tense, to tighten, to stress, to span
etwas (mit Kraft) dehnen; etwas ziehen und befestigen
etwas (mit Kraft) dehnen; etwas ziehen und befestigen
jemand / etwas (1) spannt etwas (4)
Perfekt mit haben
Perfekt mit haben
Diesen Bogen darf man nicht spannen.
Quelle: DIE ZEIT
Und zwischen den Haken spanne ich das Seil.
Quelle: eigener Satz
Quelle: DIE ZEIT
Und zwischen den Haken spanne ich das Seil.
Quelle: eigener Satz
Flexion
| Form | Wortform |
|---|---|
| Präsens 1. Pers. Sg. | spanne |
| Präsens 2. Pers. Sg. | spannst |
| Präsens 3. Pers. Sg. | spannt |
| Präteritum 1. Pers. | spannte |
| Konjunktiv 2, 1. Pers. | spannte |
| Partizip 2 | gespannt |
| Imperativ 2. Pers. Sg. | spanne |
| Imperativ 2. Pers. Pl. | spannt |
Korpusstatistik
| values | global | newspapers | boards |
|---|---|---|---|
| rank | 876 | 2592 | 281 |
| frequency per 1 million words | 31.928 | 13.753 | 44.100 |
| frequency class | 11 | 12 | 10 |
| rank stability | 2257 | 1008 | 6828 |
| rank productivity | 1032 | 1034 | 988 |